Bir erkeği “adam” yapan;
ne yüzündeki sakaldır,
ne giydiği pahalı takım elbise,
ne aldığı diplomalar,
ne de oturduğu makamdır.
Bir dişiyi “kadın” yapan da;
ne başındaki oya,
ne yüzündeki boya,
ne evli olması,
ne de bekâr olmasıdır.
Çünkü insanı değerli kılan şey, dış görünüşü değil karakteridir.
Bugün toplumda çoğu zaman insanların değerini yanlış ölçülerle tartıyoruz.
Kimi zaman sakalı olanı “olgun”, makam sahibi olanı “saygın”, iyi giyineni “adam” sanıyoruz.
Oysa hayat bize defalarca gösterdi ki; sakalın ardında ihanet, takım elbisenin içinde kibir, diplomanın arkasında ise vicdansızlık saklanabiliyor.
Aynı şekilde bir kadının değeri de ne kıyafetiyle ölçülür ne makyajıyla ne de medeni hâliyle.
Kadının asıl değeri; duruşunda, merhametinde, vicdanında ve karakterinde gizlidir.
Çünkü karakter; satın alınamaz, taklit edilemez ve makyajla gizlenemez.
İnsan bazen yıllarca eğitim alır, yüksek makamlara gelir, zenginlik elde eder. Ama karakteri yoksa, bütün bu unvanlar sadece birer etiket olarak kalır.
Tıpkı içi boş bir kabın dışının altınla kaplanması gibi… Parlar ama değer taşımaz.
Karakter; zor zamanlarda belli olur.
İnsanın çıkarı ile vicdanı karşı karşıya geldiğinde verdiği karar, onun gerçek kimliğini ortaya koyar.
Bir insan güçlü olduğunda değil, güçsüz olduğunda nasıl davrandığıyla tanınır.
Sözünde durmak, emanete sahip çıkmak, kimsenin hakkını yememek, zayıfın yanında durmak… İşte insanı gerçekten “adam” yapan değerler bunlardır.
Sakal büyütmek kolaydır.
Ama onurlu bir duruş sergilemek zordur.
Takım elbise giymek kolaydır.
Ama dürüst bir hayat yaşamak zordur.
Yüzünü boyamak kolaydır.
Ama temiz bir vicdan taşımak zordur.
İşte bu yüzden ne erkek sakalla adam olur,
ne de kadın boyayla değer kazanır.
Çünkü bu dünyada insanı yücelten şey; görünüşü değil, karakteridir.
Unutulmamalıdır ki;
makamlar geçicidir,
servetler tükenir,
güzellik solar.
Ama karakter, insanın arkasından konuşulan en büyük mirastır.
Bir gün herkesin adı unutulabilir…
Ama iyi bir karakterin bıraktığı iz, insanların kalbinde yaşamaya devam eder.
Bu yüzden insan önce kendine şu soruyu sormalıdır:
“Ben nasıl göründüğümle mi hatırlanacağım,
yoksa nasıl bir insan olduğumla mı?”
Çünkü hayatın sonunda geriye kalan tek şey şudur:
Karakter.
Mehmet Açık
