İnsan hayatını ayakta tutan en güçlü duygu nedir diye sorulsa, çoğu insanın vereceği cevap bellidir: Sevgi…
Fakat sevgi dediğimiz kavram, yalnızca dilde dolaşan romantik birkaç kelimeden ibaret değildir. Gerçek sevgi; emek isteyen, sorumluluk yükleyen, fedakârlık gerektiren ağır ama onurlu bir duygudur.
Bugün birçok insan “seviyorum” demeyi kolay sanıyor. Oysa sevmek; sahip çıkmaktır. Korumaktır. Yaşatmaktır.
Bir çiçeği seviyorsan onu sulayacaksın.
Bir ağacı seviyorsan gölgesine değil, köküne sahip çıkacaksın.
Bir hayvanı seviyorsan aç bırakmayacaksın.
Bir insanı seviyorsan zor gününde yanında olacaksın.
Çünkü sevgi sadece his değildir; aynı zamanda görevdir.
Ünlü Kırgız yazar Cengiz Aytmatov’un dediği gibi:
“Sevgi emektir.”
Aslında bütün mesele tam da burada başlıyor. Emek vermeden sevdiğini söylemek, kuru bir sözden ibarettir.
Bir çocuğu gerçekten seviyorsan onu sadece dünyaya getirmek yetmez; büyütecek, eğitecek, geleceğe hazırlayacaksın. Bir milletini seviyorsan sadece nutuk atmayacak; üretecek, geliştirecek, koruyacak ve kalkındıracaksın. Halkın derdiyle dertlenecek, eksiklerini gidermek için mücadele edeceksin.
Çünkü gerçek sevgi çıkar ilişkisi değildir.
Yazarın dikkat çektiği o çarpıcı benzetme aslında günümüzün en büyük çelişkisini gözler önüne seriyor:
Bir danayı; anası da sever, sahibi de sever, kasap da sever, lokantacı da sever, müşteri de sever…
Ama herkesin sevgisinin amacı farklıdır.
İşte mesele tam burada düğümleniyor.
Vatan sevgisi de böyledir. Eğer bir insan ülkesini sadece kendi çıkarı, makamı, serveti veya konforu için seviyorsa, bu sevgi değil menfaattir. Gerçek vatan sevgisi; gerektiğinde taşın altına el koyabilmek, fedakârlık gösterebilmek ve gelecek nesillere daha güçlü bir ülke bırakabilmektir.
Bugün toplum olarak belki de en çok ihtiyacımız olan şey; göstermelik sevgiler değil, sorumluluk alan insanların sevgisidir.
Çünkü insanı insan yapan da, toplumu ayakta tutan da, devleti büyüten de yalnızca sözler değil; emek verilmiş sevgidir.
Ve belki de hepimizin kendine sorması gereken soru şudur:
“Ben gerçekten nasıl seviyorum?”
Batuhan Yurtsever
Sıradan bir Cumhuriyet talebesi…
